Τεύχος 57ο

Με βροχές και λάσπες και τέτοια, λοιπόν, κοντά στην αρρώστια μας Κυριακή μεσημέρι. Και ενώ οι πιο πολλοί λέγαμε για καμία ισοπαλία, ήρθε ο άσσος από το πρώτο ημίχρονο και μάλιστα καρφωμένος. Δεν είναι και λίγο πράγμα όταν έχεις να δεις νίκη από το 2009. Και για να λέμε και την αλήθεια, ακόμα και στα γκολ ο κόσμος δυσκολευόταν να πανηγυρίσει, λες και νομίζαμε ότι κάτι θα γίνει και πάλι θα φτάσουμε σε εγκεφαλικά και εμφράγματα.

Έτσι φαίνεται πως έχουμε μάθει τόσα χρόνια… Είμαστε έτοιμοι να χαρούμε με την ψυχή μας και κάτι γίνεται και προσγειωνόμαστε απότομα. Γι’αυτό μάλλον δεν έβγαινε σε κανένα το ΓΚΟΟΟΟΛ. Κι ας βάζαμε το τρίτο. Τραγούδι όμως από την αρχή ως το τέλος είναι η συνταγή για τους Πάνθηρες. Και αυτός είναι λόγος που λέμε από τα παλιά.

Τότε που ο Ιστορικός πάλευε να κρατηθεί στην Α εθνική, αλλά ο κόσμος του παντού και πάντα έκανε εντύπωση. Δεν είναι λίγο να λες βάλτε μας και 5 και 10, και να τραγουδάς. Όπως δεν είναι κάτι που κάνουν οι «αιώνιοι πρωταθλητές». Αυτοί αν δεν κερδίσει η ομάδα τους αρχίζουν γκρίνια και μουρμούρα και από κερκίδα τίποτα. Σε άλλο τριπάκι. Έτσι καυλώνουμε όμως εμείς.

Τραγούδι για πάρτη μας και μόνο. Και γιατί όχι. Θέαμα μας λένε είναι το ποδόσφαιρο, να διασκεδάσουμε κι εμείς λίγο. Πρωτάθλημα σικέ, πρωτάθλημα φτιαχτό λοιπόν και με τη βούλα της ΟΥΕΦΑ. Ε βέβαια τώρα το θυμήθηκαν. Έριξαν σύρμα οι ανώνυμες εταιρείες προσδοκιών ή αλλιώς στοιχήματος ότι παραπαίχτηκαν κάποια διπλά και ανατροπές και αμέσως ξύπνησαν τα τσακάλια μας.

Οι βουτιές βέβαια δεν μπαίνουν ακόμα σε δελτία, γιατί δεν μπορούν να μετρήσουν πόσο δυνατό ήταν το σπρώξιμο. Όταν γίνει κι αυτό εδώ θα είμαστε… Να γελάμε και πάλι με την πάρτη σας. Χανουμοβαζελόγαυροι.

Α και να μη ξεχάσουμε τα ηρεμιστικά όταν θα χάσει τετ α τετ ο τιτανοτεράστιος Σισέ ή ο οδωστρωτήρας Ντιόγκο. Η επαφή όμως έχει σημασία ανεξαρτήτως αθλήματος. Αν την επαφή την κάνει παίκτης που ανήκει σε «μεγάλη» ομάδα, τότε φυσικά είναι σύσταση στον αντίπαλο να μην κάνει θέατρο, και αν είναι από παίχτη «μικρής και ταπεινής» ομάδας τότε είναι πέναλτι και κίτρινη κάρτα.

Το είδαμε και στο μπάσκετ αυτό. Φάουλ που ακόμα και στη μπάλα σφυρίζεται, σ’εμάς δεν δόθηκε και οι διαιτητές άφησαν το πλεονέκτημα με τη μπάλα στον αντίπαλο. Κάπως έτσι δεν έγινε και με την κρίση;

Φάγανε ήπιανε άλλοι και το λογαριασμό πληρώνουν οι μικροί, οι φτωχοί και οι «ανόητοι». Όχι και να πληρώσουν οι φταίχτες και οι κλέφτες.

Τα θύματα πάντα ίδια παραμένουν. Και το μόνο που μας έμεινε είναι να τραγουδάμε μάγκες…

Τεύχος 56ο

Λοιπόν μαγκες γι’αυτη την εβδομάδα είμαστε ολυμπιακοί.

Βέβαια αφού διαμαρτυρόμαστε κόντρα σε παιχνίδι με το βαζέλα, και δεν κάνουμε τουμπεκί, τί θα είμαστε;

Καλά, πεντακάθαρο πέναλντι στο Νίνη δέν το είδαμε; Ο πρόεδρος που διαμαρτύρεται φίλος του Σόκρατες δεν είναι;

Οι περισσότεροι που βρέθηκαν στις εξέδρες γαύροι δεν ήταν; Πού βρήκε τοσο κόσμο ο Πανιώνιος και γιατί τόσο μίσος για τον αγνό παναθηναϊκούλη, που τόσα χρόνια αδικείτε κατάφωρα;

Αυτές και άλλες πολλές είναι οι ερωτήσεις των απανταχού βάζελων για αυτή την εβδομάδα. Γιατί τον προηγούμενο μήνα είχαμε τους γαύρους να αναρωτιούντε ακριβώς τα ίδια πράγματα ! Μόνο που αντί για φιλόγαυροι και παράρτημα του ολυμπιακού, ήμασταν τα τσιράκια του πατέρα και φιλοβάζελοι.

Το καλύτερο είναι με τους αεκτζήδες πάντως! Όταν παίζουμε με αυτή την περηφανη ομάδα της αλήθειας, τότε είμαστε και τα δύο που λέγαμε από πάνω. Και τσιράκια του βαζέλα και παράρτημα του γαύρου. Σιγά μην έχουν οι Πανιώνιοι πάνς από χίλιους οπαδούς, λένε υποτιμητικά.

Η μικρή και χαμηλοβλεπούσα αεκούλα, που ποτέ δεν βοηθήθηκε και ποτέ δεν σπρώχτηκε για να πάρει το πρωτάθλημα, σκούζει κι αυτή μία στους βάζελους και μία στους γαύρους. Ποτέ και στους δύο μαζι... Και κάπως έτσι δεν πήγαινε το σύνθημα;

Γαυροι αδέρφια μαζί θα το σηκώσουμε στη νέα φιλαδέλφεια !!

Μετά βέβαια στην εποχή Ντέμη, άλλαξε ο Μανωλιός και άρχισε να πέφτει κάτω κόντρα στο γαύρο, οι παίχτες της να απέχουν από την Εθνική, έχοντας ξεπεράσει τις παλιές αγάπες απέναντι στο καθεστώς Βαρδινογιάννη.

Ρε μπουρδέλα κοιτάχτε που είστε καρμπόν στις απόψεις σας σε όλα τα θέματα και αν αλλάξουμε το ΠΑΟ με το ΟΣΦΠ δεν θα καταλαβαίνετε ποιός λέει τι. Άσε που τόσα χρόνια οι βάζελοι έλεγαν για 50 – 50 και μόλις το σπρώξιμο παεί σύννεφο το γυρνάνε.

Έτσι δεν τα έπαιρναν οι άλλοι τόσα χρόνια... Άλλαξαν τα κόζα και τέτοια ...

Βέβαια εκεί που όλοι συσπειρώνονται είναι για να μη σηκώσει κεφάλι κανένας ξώφαλτσος. Μη τυχον και ο Παοκ, η Λαρισα, τα Γιάννενα,ο Άρης, ο Πανιωνιος και όλοι οι υπόλοιποι κομπάρσοι του φαντασμαγορικού ελληνικού ποδοσφαίρου διεκδικήσουν κάτι άπο την πίτα των «μεγάλων».

Κόψει κεφάλι κατ΄ευθείαν και χωρίς πολλα πολλά. Αθλητική «δικαιοσύνη», Α(θ)λητικός τύπος, έγκριτοι και καταξιωμένοι τηλεδικαστές, διαιτητοπατέρες, ψηλοί και κοντοί θα πέσουν να φάνε το πρόβατο που θα φύγει από το κοπάδι και θα πει και δύο αλήθειες. Ε βέβαια που πας ρε Καραμήτρο; Δεν βλέπεις πόσα εκατομμύρια ξοδέψαμε να φέρουμε το υπερπολυβόλο τον Σισε;

Ευτυχώς που είμαστε Πανιώνιοι ρε παιδιά, γιατί αλλίως φανταστείτε άγχος που θα είχαμε μην και χάσουμε το πρωτάθήμα. Μην τυχόν δεν παίξουμε Τσαμπιονς Λιγκ.

Ασε που θα έπρεπε να είχαμε μάθει απ’έξω τις ατάκες που έλεγαν οι γαύροι τόσα χρόνια για να τις λέμε κι εμείς. Και φυσικά θα επρέπε να ξεχάσουμε και ότι αδικιες έχει κάνει η ομάδα μας τοσα χρόνια, γιατί ο άλλος τις έκανε πιο πρόσφατα.

Τελικά είναι πολύ δύσκολο να είσαι πρωταθλητής...